Mijn trauma is jouw trauma

“Mijn trauma is jouw trauma” Bright O. Richards over As I Left My Father’s House

Op zaterdagavond 17 oktober speelt in de Johanneskerk de voorstelling As I Left My Father’s House: een theatrale reis langs waargebeurde verhalen van mensen die huis en haard moesten achterlaten. Drie personages, met een christelijke, joodse en islamitische achtergrond, vertellen over hun strijd, hoop en innerlijke kracht, met monologen, meeslepende livemuziek en poëtische teksten. De acteurs en muzikanten hebben zelf een vluchtelingenachtergrond, net als maker Bright O. Richards. Na zijn vlucht uit Liberia studeerde hij aan de Toneelschool Arnhem en speelde hij onder meer bij het RO Theater. Zijn stichting New Dutch Connections helpt nieuwkomers in Nederland verder.

“Ik werk met mensen die alles verloren hebben. Deze zomer was ik in twee vluchtelingenkampen, een in West- en een in Oost-Afrika. Ze zijn zo groot en zo vreselijk dat je de mens niet meer ziet. In een soortgelijk kamp zat ik ooit in mijn eigen land. Ik vluchtte met mijn oma op de rug naar een geïmproviseerd vluchtelingenkamp tegenover de Amerikaanse ambassade in Monrovia, terwijl de kogels ons om de oren vlogen. Het was een plek van ieder voor zich en God voor ons allen.”

Wie ben je nog?
“Een ernstig zieke zien we soms alleen als patiënt. We vinden het eng om met de zieke in contact te komen. Het isolement dreigt en ondertussen vreet de ziekte de patiënt op. Zo is het ook met vluchtelingen. Ze worden buiten de samenleving gezet, niet meer gezien als persoon. Een Afrikaans gezegde luidt: ‘Als mensen jou niet willen zien, ben je geen vreemde, maar een dode’. Vluchtelingen raken hun identiteit kwijt. Eerst zijn ze degene die huis en haard achter zich heeft gelaten, dan degene die jarenlang wacht in het azc, en vervolgens degene die zijn best doet om geaccepteerd te worden. Door mijn werk krijgt de vluchteling, hoop ik, zijn identiteit weer terug. Ik vraag nooit of iemand statushouder is of ongedocumenteerd. Het draait erom wie je bent.”

Theater als ritueel
“De voorstelling is geen spiegel die we het publiek voorhouden. Zie het als het ritueel van een doopdienst of een bruiloft: een gebeurtenis waar verbinding is. In onze voorstellingen brengen we therapie naar het publieke domein. Ik zeg altijd: ‘Mijn trauma is jouw trauma’. Als theaterbezoeker zorg je ervoor dat ik blijf leven. De spelers en het publiek vormen samen een gemeenschap die genezend werkt.”

Kom ook naar deze voorstelling!
Na de voorstelling is er een nagesprek, om ruimte te maken voor dialoog. We hopen op nieuwe verbindingen: tussen mensen onderling, maar ook tussen mensen en organisaties die zich met deze thema’s bezighouden. Iedereen is welkom. Nodig vooral ook vrienden en familie uit die mogelijk belangstelling hebben.
Datum: zaterdag 17 oktober, 20.00 uur
Plaats: Johanneskerk, Amersfoort
Toegang: naar draagkracht, richtbedrag € 15
Opgeven: via de QR-code.