Ontmoetingszondagen 2011-2012 in Johanneskerk
Ontmoetingszondagen is een nieuw initiatief van de Johanneskerk. In 2011 werden al 4 bijzondere bijeenkomsten georganiseerd, als alternatief voor traditionele zondagse diensten en in 2012 worden er 3 georganiseerd. Het gaat om open ontmoetingen op het raakvlak van geloof, cultuur en maatschappij. Nadrukkelijk wordt geprobeerd om mensen van buiten de kerk te betrekken bij de thema’s die binnen onze gemeente leven. Er wordt veel aandacht besteed aan externe communicatie, o.a. door middel van persberichten en mailings. Er komen actuele onderwerpen aan de orde en er worden goede sprekers van buitenaf aangetrokken. Het programma bestaat altijd uit: een inleiding, muziek en een open discussie. In eerste instantie is gezocht naar sprekers over het thema “Compassie”, naar aanleiding van het Handvest voor Compassie geïnitieerd door Karen Armstrong. Een Ontmoetingszondag gaat altijd over zingeving en verbinding. Ten aanzien van de muziek hebben we gebruik kunnen maken van de diensten van Willem van Twillert, verschillende talentvolle jongeren (onder andere via de Scholen in de Kunst – Muziekschool), Valeria Boermistrova en Henk Linker, en van Kleinkoor Tourdion. Einar Folmer leidt de discussies.
Zondag 27 maart 2011 met Rabbijn Awraham Soetendorp (oud rabbijn; komt op voor vrede en de wereld)
Awraham Soetendorp stelde: ‘Waar momenten van compassie zijn, is hoop’; je moet dus niet zeggen; “zo lang er rotte plekken zijn, is er geen hoop”. Rotte plekken zijn er altijd zijn, maar hoop is er ook altijd. De momenten en gebaren van compassie: die geven hoop. Soetendorp deed werk in het Middenoosten en praat met alle partijen, zijn doel is vrede te bewerkstelligen, hoe dan ook. De man die hem als baby het leven redde speelt nog steeds een rol in zijn denken; hij houdt zich daarom o.a. bezig met het Fonds Hoop voor Kinderen.Muzikale omlijsting: door Willem van Twillert
Rabbijn Awraham SoetendorpBericht van de gastspreker:
De noodzaak van compassie is overal voelbaar
We leven in donkere tijden
wanneer de woorden compassie en respect
niet meer gebezigd kunnen worden.
Echter, we willen niet de schijn wekken
een ongefundeerd standpunt in te nemen.
Laten wij, uit de verschillende tradities
ons derhalve haasten
de onderlinge band te versterken.
Awraham SoetendorpZondag 26 juni 2011 met mevrouw Albertine van Vliet-Kuiper (oud burgemeester Amersfoort)
Albertine van Vliet-Kuyper belichtte verschillende aspecten uit haar loopbaan als burgemeester: tegen welke dilemma’s kun je oplopen als werkzame in het openbaar bestuur? Waar staat een burgemeester persoonlijk? Er is altijd verantwoordelijkheid om alle partijen te horen. Echt te luisteren en praten, zoals met Marokkaanse jongeren. Zoals met de betrokkenen bij de dijkverzwaring van de IJssel in een vorige bestuurlijke functie. Alles wat je samen doet is de sociale lijm: zingen in een koor, meedoen aan een marathon, etc. De titel van de voordracht was: “Besturen met Compassie , in voor- en tegenspoed”.Met medewerking van: Nina Valk (zang); Rosa van Kleef (dwarsfluit), Jelte Vredenbregt (vleugel) en Scholen in de Kunst Amersfoort.
Oud burgemeester mevr. Albertine van VlietZondag 18 september 2011, met Jan van der Eijk (oud dominee, nu gevraagd als denker over de multiculturele samenleving)
Jan van der Eijk heeft het gehad over het belang van de cohesie in de samenleving, ook nuttig voor een gezonde economische ontwikkeling. Hij geeft aan hoe nieuwe sociale verbindingen kunnen worden gelegd en praat over ‘het cement van de samenleving”. Hij heeft ons nadien zijn werkstuk doen toekomen: “Compassie voor integratie of cultuurcrisis in onze samenleving”. Waardevol document over de grote maatschappelijke veranderingen in de afgelopen decennia.Met medewerking van Valeria Boermistrova (zang) en Henk Linker (orgel)
Dhr. Jan van der EijkKlik hier om de voordracht van Jan van der Eijk in pdf-formaat te downloaden.
Zondag 23 oktober 2011, met Hubert Fermina (oud Kamerlid en oud dir. Bureau tegen rassendiscriminatie)
Hubert Fermina zegt dat compassie begint met passie - het ervaren van onrecht, van onterechte verschillen. Hij wil iets doen en veranderen, maar altijd samen met anderen. Het leven is een feest, maar je moet zelf de wijn inschenken! Probeer daarbij telkens iets te betekenen voor anderen, hoe gering ook. Veranderingen vooral goed doordenken; bestrijden van onrecht moet daarbinnen passen. Richt je persoonlijke antennes op je omgeving! Hij heeft enkele van zijn levenservaringen met ons gedeeld.Met medewerking van Willem van Twillert (vleugel) en Margot Roeten (dwarsfluit), Scholen in de Kunst Amersfoort.
Dhr. Hubert FerminaZondag 26 februari 2012, met mensen van Occupy Amersfoort en twee sprekers namens hen
In het kader van “ontmoetingszondagen in de Johanneskerk” met als thema “het handvest voor compassie” van Karin Armstrong, zijn voor deze zondag sprekers van de Occupy Amersfoort beweging uitgenodigd. Er waren bijna 60 mensen verenigd in de Johanneskerk. Zij werden ontvangen met prachtige liederen gezongen door het Amersfoortse kleinkoor ‘Tourdion’, dat ook in de pauze enkele liederen op een prachtige wijze, a capella, en uit het hoofd heeft gezongen.De Occupy beweging, die in Amersfoort was neergestreken achter het Stadhuis, in het Brouwerplantsoen, is nu weg; dat wil zeggen de tenten zijn weg; maar Occupy gaat wel door.
Het eerst kwam aan het woord Nel Groenendijk, die de Amersfoortse Occupy ervaringen toelichtte. Daarna gaf Robert-Jan Kelder een inleiding; hij sprak onder andere over ontwikkelingen in de richting van nieuwe coöperaties en lanceerde het begrip ‘sociale organica’ van de zorgzame samenleving, zoals dat lang geleden met name door Rudolf Steiner is uiteengezet. Daarna volgde een verhandeling over het falen van economische systeem, door Raoul Schepers. De laatste maakte duidelijk dat het economisch model van het Neoliberalisme dat na 1950 werd gepropageerd door de universiteit van Chicago, niet langer voldoet. Het is in feite altijd fout is geweest, maar deze fouten komen nu bij de huidige crisis pijnlijk aan het licht. Dit economische model zegt dat de wet van vraag en aanbod de kapitaalmarkten vanzelf reguleert mits zij vrij gelaten worden. Dit heeft ook in Nederland geresulteerd in een politiek van "laissez faire" en deregulering. Tevens liet hij met grafieken zien dat de opvolgende regeringen na de oorlog een steeds grotere staatsschuld hebben gecreëerd en de aflossing van die schuld betaalden door het aangaan van steeds weer nieuwe schulden. Zo schuiven wij de financiële problemen steeds door naar de volgende generaties. De Occupy beweging wil ons hiervan bewust maken. Zij komt niet met oplossingen, maar wil de discussie op gang brengen. In de discussie werd de vraag gesteld waarom Occupy er zo'n rommeltje van maakt met die tenten achter het stadhuis. Dat maakt het voor sommigen moeilijk om sympathie met de beweging te hebben. Het antwoord is dat de buitenkant van de samenleving er inderdaad niet altijd keurig uit ziet, rafelranden heeft. En heel praktisch, het valt inderdaad niet mee om de zaakjes netjes op orde te houden, in de winter, zonder water en elektriciteit, en met vogels van divers pluimage. En blijkbaar werkt dat. (Ontleend aan bericht op Kerkplein Amersfoort)
Zie ook occupyamersfoort.nl.
Nel Groenendijk,
Robert-Jan Kelder,
Raoul Schepers,
en Koen Rozendaal voor Occupy Amersfoort
Kleinkoor Tourdion
Bezoekers OntmoetingszondagZondag 13 mei 2012 Ontmoetingszondag over het werk van Oikocredit
In ontwikkelingslanden leven vaak ambitieuze mensen met ondernemerszin, die met een kleine lening succesvol een eigen bestaan kunnen opbouwen. Tijdens de Ontmoetingszondag op 13 mei ging het over de werkwijze van Oikocredit en was er ruimte voor gesprek en discussie, onder meer over de effectiviteit van microkredieten.
De Amersfoorters Krijn Hamelink en Frans Krikhaar vertelden hoe Oikocredit werkt en lieten onder andere een korte film zien over een project in Uganda.Oikocredit in Amersfoort én over de grens
Eén miljard mensen in de ontwikkelingslanden moeten rondkomen van minder dan één euro per dag. Oikocredit richt zich op mensen uit deze grote doelgroep. Oikocredit is in 1975 opgericht en is inmiddels één van de belangrijkste sociaalethische beleggingsfondsen die financiering verleent aan ongeveer 890 partners in de wereld die (micro)kredieten verstrekken. Partners zijn onder meer microfinancieringsinstellingen (MFI’s) en verenigingen voor midden- en kleinbedrijf. Het internationale kantoor van Oikocredit staat in Amersfoort.
Oikocredit werkt in veel landen in Afrika, Latijns-Amerika en Azië. Oikocredit is geen bank, maar men kan er wel zijn spaargeld beleggen. Mensen die dat doen, weten zeker dat hun geld op een sociale en duurzame manier wordt belegd in een ontwikkelingsland. Het geld komt terecht bij mensen die een klein bedrijfje willen opzetten.Kleine bedragen en groepssolidariteit
Vele MFI-partners beginnen als eerste stap met het verstrekken van kleine leningen aan groepen van twaalf tot twintig vrouwen via een dorpsbank op het platteland. Elk groepslid krijgt een klein krediet van maximaal 100 euro. In de terugbetaling staan de kredietontvangers voor elkaar garant: groepssolidariteit is dus cruciaal. Succesvolle bedrijfjes kunnen nadien grotere vervolgkredieten krijgen. Microkrediet verbetert zo het bestaan van mensen en daarmee stijgt ook hun eigenwaarde en zelfrespect. Maar ook sociale banden en lokale economieën worden versterkt.Het programma: voordracht, muziek én discussie
Na een presentatie van ongeveer een half uur over Oikocredit werd muziek van Felix Mendelssohn, Franz Schubert, BIRdy en L. Cohen ten gehore gebracht door Willem van Twillert (orgel/vleugel) en Nina Valk (zang). Aansluitend was er ruimte voor gesprek en discussie onder leiding van Einar Folmer.
Een mevrouw die cacaobonen te drogen legt
Esther NamutebiZondag 21 oktober 2012 Voorlichting over het Toon Hermans Huis Amersfoort: Als je wereld even stil staat
Gesprek met Karen Rutgers van het Toon Hermans Huis Amersfoort.Op deze laatste Ontmoetingszondag in 2012 - over het thema Compassie -, ontmoetten we mevrouw Karen Rutgers van Wijlen, directeur van het Toon Hermans Huis Amersfoort (THHA). We hadden Karen Rutgers gevraagd om onze gastspreker te zijn omdat het Toon Hermans Huis een inloophuis is voor mensen die met kanker te maken hebben en dit een belangrijke voorziening is voor velen in de stad en de regio. Het THHA heeft veel te bieden aan kankerpatiënten en aan hun familieleden en partners. Het werd een lezing over het werk van het inloophuis. De basis van dit werk is persoonlijke aandacht voor ieders verhaal. Verder is er in het THHA een ruim aanbod aan trainingen, lezingen, open creatief atelier, enzovoorts. Iedere patiënt zal zijn ziekte op eigen wijze verwerken en daar probeert het THHA op in te spelen. Ongeloof, angst, boosheid, verdriet, depressie, ontkenning, aanvaarding, dat alles kan erbij horen. Mensen met kanker zullen waarschijnlijk meerdere van deze gemoedstoestanden doormaken.
Karen Rutgers heeft ons iets verteld over het belangrijke werk van het Toon Hermans Huis. Tevens heeft ze om ons meegenomen in de gedachte- en belevingswereld van enkele van hun ‘bezoekers’. Er zijn zo veel verschillende soorten ziektebeelden en iedereen reageert op zijn/haar eigen wijze, en in een eigen tempo.
Compassie en empathie horen bij elkaar. Hoe kunnen we het beste reageren als we horen dat iemand kanker heeft? Wat houdt het eigenlijk in, iemand met compassie en empathie tegemoet te treden die met kanker te maken heeft? Wie dat doen, blijken dan je echte vrienden te zijn. Wat betekent e.e.a. voor jou als partner van een kankerpatiënt? Wat als je eigen kind kanker heeft? En hoe zullen we zelf reageren als we het te horen zouden krijgen? Kunnen we dan nog rationeel nadenken over de invulling van de ‘extra tijd’ die we nog krijgen? Kunnen we onszelf met compassie en empathie tegemoet treden? Allemaal existentiële vragen, zonder standaardantwoorden.
Na afloop van de voordracht heeft Willem van Twillert, samen met Rombout Stegink, voor een muzikale invulling gezorgd. Daarna hebben we onder leiding van Einar Folmer met elkaar gesproken over het thema.
Website Toon Hermans Huis Amersfoort: www.thha.nl
Toon Hermans Huis
Karen RutgersJohanneskerk
Commissie OntmoetingszondagenKlik hier om terug te gaan naar de hoofdpagina.
Dit is een truc om de pagina naar een volledige breedte van de hele pagina te krijgen omdat anders niet alles netjes gecentreerd wordt in de browser te krijgen maar dit moet wel heel veel tekst zijn. Ik weet dat het niet netjes is!