Vrijzinnige geloofsgemeenschap Amersfoort,
samenwerkingsgemeente van Doopsgezinden,
Remonstranten en Vrijzinnige Protestanten

Café Zin!

Café Zin wordt zes tot acht keer per jaar georganiseerd door de Johanneskerk.

Er is in de regel een (korte) lezing of voordracht, vaak met de mogelijkheid voor het stellen van vragen, en een informeel nagesprek. De focus is altijd gericht op zingeving, verbinding of actualiteit. Vrijwillige bijdrage Euro 5,- Koffie en thee vooraf en een drankje na afloop.


Het programma van Café zin voor 2018 is in voorbereiding.



Maandag 13 november, 20.00 uur.

Grote bijeenkomst met burgemeester Lucas Bolsius.


Thema van de voordracht: Langs de lijnen van Mondriaan. Er wordt een relatie gelegd met de verbindingen in Amersfoort: tussen de stad, de wijken en het maatschappelijk middenveld.

Lucas Bolsius is als burgemeester van Amersfoort behoorlijk ingewijd als het gaat om de kunst van Mondriaan. Het Mondriaan-jaar heeft voor veel verbinding gezorgd in de geboortestad van de grote schilder. Onze burgemeester gaat in gesprek met de aanwezigen over de verbinding die hij ziet tussen de stad, de wijken en het maatschappelijk middenveld. Hij praat over de participatiesamenleving en het opvangen van en hulp geven aan nieuwkomers, ouderen, mensen met een beperking en andere wijkgenoten. Een centrale vraag is: wat kunnen mensen in een wijk voor elkaar betekenen?




Donderdag 26 oktober 2017

Bijeenkomst met Annechien Ochtman-de Boer.

Thema van de voordracht: Nieuwe Rituelen.

Spreekster was mevrouw Annegien Ochtman-de Boer uit Bussum, sinds 2006 zelfstandig gevestigd als coach bij rituelen rond scharniermomenten in het leven (zie: www.ritaliter.nl). Geboorte, huwelijk, maar ook echtscheiding en levenseinde zijn zulke scharniermomenten. Van oudsher is er behoefte aan om aan deze gebeurtenissen vorm te geven met een betekenis. Welke rituelen passen bij mensen van deze tijd? Wat is de functie van een ritueel, nu mensen niet meer gewend zijn aan wat eerder de religie als vanzelfsprekend aanbood? Hoe komt het dat het rituele landschap zo vernieuwd is? Welke ontwikkelingen in de maatschappij hebben invloed gehad op het ontstaan van de nieuwe rituelen?


Vrijdag 22 september 2017

Bijeenkomst met Ids Smedema, geestelijk begeleider in de krijgsmacht.

De spanning uithouden; een vredesweek-discussie over geestelijke verzorging, religie en geweld.

Ook met militaire middelen wordt getracht aan vrede te werken. Dat heeft iets paradoxaals. Als geestelijk verzorger in de krijgsmacht probeer je bij te dragen aan de heelheid van militairen die met die paradox moeten leven - en met vele andere indringende ervaringen. Dat gaat niet buiten jou als geestelijk verzorger om, want je staat er erg dicht bij.

En je bent vertegenwoordiger van een religie - en dat is volgens sommigen - nou net de oorzaak van alle kwaad. Welke weggetjes lopen door deze mijnenvelden?


Dinsdag 9 mei 2017.

Bijeenkomst met Annemiek Schrijver, van 'de Verwondering'

Titel van de voorstelling: "Wat kom jij hier in godsnaam doen?"

Heb je ook weleens het gevoel dat we te veel in ons “hoofdkantoor” blijven hangen en vergeten af te dalen naar ons hart en onze onderbuik? Soms is het net alsof we alleen maar Word gebruiken op een heel ingenieuze computer. Wat hebben we nog meer in huis dan alleen onze meningen, onze mitsen en maren? En hoe komt het toch dat emoties ons vaak hebben, in plaats van dat wij emoties hebben.

Annemiek Schrijver, onder andere bekend van het televisieprogramma “De Verwondering”, komt naar Amersfoort voor de boeiende vraag: “Wat kom jij hier in godsnaam doen?”

Schrijver: “Ik wil mensen laten zien dat ze met verwondering en ontroering kunnen leven. We kunnen op zoek gaan naar onze innerlijke schat en vriendschap sluiten met onszelf. Misschien hebben we die verborgen schat een tijd over het hoofd gezien, maar het is nooit te laat om schatgravertje te spelen. Een parel blijft altijd een parel, of die nu achteloos in de modder ligt of opgepoetst in een vitrine wordt gezet. Het is tijd om onze parel op te poetsen. Deze schat wil aan het licht komen. Laten we in aandacht leven en zo de mens worden zoals we zijn bedoeld.”

Annemiek ging met haar toehoorders deze avond op reis, o.a. door middel van gesprekken en muziek, en liet hen inzien wat ze zelf in huis hebben en wat hen tot een uniek wezen maakt.


Dinsdag 4 april 2017

Schiep God de oerknal?

Lezing door de natuurkundige Peter Kluit, Nikhef, Amsterdam.

De bekende natuurkundige Stephen Hawking komt tot de conclusie dat God niet nodig was voor de oerknal. Het universum is volgens hem uit het niets ontstaan. Wat betekent deze conclusie voor het beeld van God als schepper van hemel en aarde?

In de natuurwetenschappen wordt gezocht naar verklaringen voor alles wat we kunnen waarnemen, zowel op de kosmische schaal van sterrenstelsels en zwarte gaten, als op de microschaal met de allerkleinste deeltjes. De ontdekking van het Higgs-deeltje was twee jaar geleden een doorbraak. Wat betekent dit voor ons beeld van God? Of heeft God afgedaan, en is het geloof overbodig geworden?

Het werd een avond over de relatie tussen geloof en natuurwetenschap. Peter Kluit nam ons eerst mee naar de natuurkunde van de allerkleinste deeltjes, en naar de oerknal en de ontwikkeling van het universum tot op heden. Hij staat als wetenschapper midden in de ontwikkeling van het natuurwetenschappelijk onderzoek naar de kleinste deeltjes. Daarnaast is hij ook een gelovig mens. Daarom konden ook de volgende vragen aan bod komen: Heeft de wetenschap zijn geloof veranderd? Hoe is zijn Godsbeeld nu? Vervangt de filosofie de religie? Komen we dichter bij het mysterie? Het was een bijzonder inspirerende en ook onderhoudende avond. Veel aanwezigen hebben tijdens de lezing direct vragen gesteld aan de spreker, die zijn lezing met een powerpoint presentatie heeft ondersteund.  


Dinsdag 28 februari 2017

Alledaags boeddhisme

Met Jorieke Rijsenbilt.

Jorieke Rijstenbiltj beoefent al vele jaren het boeddhisme in de praktijk. ‘Het boeddhisme’ bestaat eigenlijk niet: er zijn vele richtingen en praktijken. Jorieke oefent in de traditie van de Zen monnik en leraar Thich Nhat Hanh (oorspronkelijk uit Vietnam afkomstig), een belangrijke vertegenwoordiger van het "geëngageerd" boeddhisme. Zij is lekenlid van de Orde van Interzijn en één van de begeleiders van de Sangha (=gemeenschap) die iedere zondagavond op kasteel Stoutenburg bij elkaar komt om samen te mediteren, te delen en te zingen.

Het boeddhisme is een levensbeschouwelijke, religieuze stroming die in de 5e en 6e eeuw voor Chr. door Gautama Boeddha werd gesticht. Over het leven van de historische Boeddha, de boeddhistische leer en de diverse geschriften ging het deze avond niet. Er werd vooral aandacht besteed aan de toepassing van enkele boeddhistische basisprincipes in het leven van alle dag. Hoe gaan we bijvoorbeeld om met de lastige dingen in ons leven zoals ziekte, pijn, conflicten, dreiging en frustratie? Naast een lezing is er op deze avond ruimte voor het uitwisselen van ervaringen en gesprek.

Jorieke vertelde wanneer zij in aanraking kwam met het boeddhisme, en wat het met haar deed. En wat zij er aan had. De mens maakt onderdeel uit van alles, van het hele universum. Het leven is niet altijd gemakkelijk, en soms heb je een overlevingsstrategie nodig. Leren om compassie naar je zelf te hebben, geeft de mogelijkheid om compassie naar je omgeving te hebben. Dit is één van de wijsheden die Jorieke heeft verteld. Zij was jarenlang betrokken bij het Amersfoorts Platform voor Levensbeschouwingen en Religies en werkte mee aan de 'Vijf kernwaarden van Amersfoorters': Vrede en veiligheid, Vrijheid, Gelijkwaardigheid, Verbondenheid, en Duurzaamheid.


Donderdag 26 januari 2017.

God en Geld

Naar een reformatie van de economie  - Lezing door Herman Noordegraaf.

1)     De reformatie is onderdeel van de opkomst van de moderne tijd (na de middeleeuwen). Er ontstaat onder meer een moderne markteconomie met ondernemingen die voor de markt produceren.

De reformatie, met name het calvinisme, heeft dit gestimuleerd.

Arbeid is een goddelijke roeping. Arbeid krijgt daarmee een belangrijke plaats in de samenleving.

Het nemen van rente met productieve doeleinden is geoorloofd.

Echter: dit alles wel in het kader van een verantwoord beheer van de schepping (‘rentmeestereconomie’).

Rijkdom mag geen doel in zichzelf worden.

2)     De moderne economie heeft in verbinding met techniek en wetenschap een enorme groei van de welvaart (in dit deel van de wereld en van rijken en middenklassers elders) mogelijk gemaakt evenals grote gezondheidswinst en meer comfort .

3)     De moderne economie heeft dit niet als vanzelf bewerkstelligd. Zij richt zich immers op koopkrachtige vraag (niet de behoeften van de armen), is gericht op efficiëncy en winst en gaat gepaard met bestaansonzekerheid als gevolg van economische crises (werkloosheid).

4)     Ingrijpen van overheden en maatschappelijke groepen (valbonden, sociaal voelende ondernemers en anderen) was nodig om sociale zekerheid en het bewerkstelligen van volledige werkgelegenheid te verwezenlijken. In West- en Noord-Europa  de verzorgingsstaat te realiseren. Economie dienstbaar maken aan het sociale.

5)     Vanaf eind jaren zeventig regulerende inkadering afgenomen (neoliberalisme, globalisering, grotere invloed aandeelhouders). Toenemende ongelijkheid, nieuwe vormen van bestaansonzekerheid, hogere productiviteitseisen aan mensen, onvoldoende oog voor het milieu.

Opgave: binnen de grenzen die het milieu stelt, levensmogelijkheden (materiële bestaansbasis en deelname aan de samenleving) mogelijk maken voor alle mensen, nationaal en internationaal.

Stellingen:

-        Economie moet in het teken staan van verantwoord beheer van de aarde. Wat dat betekent dient op individueel niveau, in organisaties (waaronder ondernemingen) en in samenleving en politiek aan de orde te komen.

-        Dat betekent nu:

Binnen de grenzen die het milieu stelt aan productie en consumptie prioriteit geven aan voorzien in de behoeften van de armen en de zorg voor de natuur boven het vergroten van de materiële welvaart van rijken en middenklassers.

-        Niet het streven naar meer materiële welvaart maar naar genoeg voor de armen en voor de rijken) moet het doel zijn.

-        Investeren in publieke zaken (zorg, natuur, openbaar vervoer, vorming enzovoort) heeft voorrang boven het vergroten van materiële consumptie van rijken en middenklassers.

-        Geloofsgemeenschappen dienen met kracht de vraag naar het ‘goede leven’(wat maakt het leven zinvol, waardevol ) aan de orde te stellen onder haar leden en in de samenleving


Dinsdag 8 november 2016.

Lezing door de schrijver Kader Abdolah

Het thema was: 'Leven tussen twee werelden'

Kader Abdolah is opgegroeid in Iran. Tijdens zijn studietijd sloot hij zich aan bij een linkse politieke partij die zich verzette tegen het bewind van de sjah en later tegen dat van de ayatollahs. Na zijn vlucht uit Iran in 1988 kwam hij door tussenkomst van het Hoge Commissariaat van de Vluchtelingen in Nederland terecht. Hij kreeg een woning toegewezen aan de IJssel, even buiten Zwolle. Zijn lezing gaat over ‘leven tussen twee werelden’, en de verbindingen daartussen die ondanks de cultuurverschillen mogelijk zijn. Kader Abdolah zal putten uit drie boeken die hij schreef: zijn laatste twee romans én zijn vertaling van de Koran. 

In zijn boek Papegaai vloog over de IJssel beschrijft hij de ervaringen van nieuwkomers, waarbij hij hun leven in het Hollandse rivierenlandschap vaak in een oosters, sprookjesachtig licht zet. Zijn nieuwste boek is Salam Europa, dat op 14 oktober 2016 uitkwam. Met zijn vertaling van de Koran maakte Kader Abdolah de Koran toegankelijk voor de Nederlandse lezer. De poëtische rijkdom ervan blijkt ook uit citaten van Koranverzen die Abdolah in zijn romans verwerkt; ze versterken de zeggingskracht van zijn verhalen. Zijn boeken gaan over sterk bepalende gebeurtenissen in de levens van mensen die tussen twee culturen kwamen te staan. Soms raken ze in de verdrukking, soms komen ze tot bloei.

Hieronder een impressie van zijn voordracht.

'In elk ongeluk zit een zaadje van geluk'

Voor Kader Abdolah is een lezing allereerst een ontmoeting met het publiek, een ontmoeting waar hij zichtbaar veel plezier aan beleeft.  En dat is wederzijds: ook zijn publiek geniet.

Abdolah vertelt over zijn 92-jarige moeder, die in Teheran woont. Zijn boeken kan ze niet lezen – die zijn niet in het Perzisch vertaald, maar zijn doen en laten volgt ze op de voet. Abdolah maakt een paar foto’s van de luisteraars in de kerkzaal, zodat hij haar kan laten zien waar hij deze avond is geweest. Zij is ervan overtuigd dat hij de grootste schrijver van de wereld is, vertelt hij later. Dit soort opmerkingen karakteriseren de presentatie van Abdolah, humoristisch, met veel zelfspot.

Zijn lezing zal niet over zijn boeken gaan, zegt hij, maar over zijn leven, dus tóch over zijn boeken, want daarin heeft hij over zijn leven geschreven.

Hij groeide op in een klein stadje hoog in  de bergen, in ‘het huis van de moskee’, een huis met 35 kamers, waarin vijf gezinnen woonden. Zijn voorgeslacht heeft dichters, vertellers en ministers voortgebracht. Abdolah vertelt over zijn grote jeugddroom: een bekende schrijver worden. De grote bibliotheek, vol met dikke, oude, beroemde boeken in huis, slaat de hoop op het realiseren daarvan vooralsnog de bodem in: over alles  is al geschreven. Hilarisch is Abdolah’s beschrijving van de komst van een kiosk pal tegenover de moskee, ten tijde van de amerikanisering van Iran. Daar zag hij voor het eerst van zijn leven dunne boekjes, pockets, met op de omslag illustraties van, in zijn ogen, spaarzaam geklede vrouwen. En Kader las ze allemaal, de ‘boekjes met de kortste rokjes’ het eerst.

Als hij na de revolutie en zijn vlucht uiteindelijk in het Nederland terecht komt, een land waar hij nog nooit van gehoord had, beseft hij dat hij zijn droom een wereldberoemde schrijver te worden, in dat kleine landje niet zal kunnen realiseren  Maar, houdt hij ons voor: verlies is alleen het einde van een soort dénken. Je moet gewoon opnieuw beginnen. Dus formuleert hij zijn droom opnieuw: hij wil een bekende Iraanse  in het Nederlands schrijvende auteur worden.

Die droom heeft hij waargemaakt. Het is hem gelukt, vertelt hij, dankzij zijn doorzettingsvermogen en de ‘magie van de vlucht’. “Wie nooit meer terug naar huis mag, belandt in een staat van verbeelding”, zegt de verteller van Salam Europa, de nieuwste roman van Abdolah. In elk ongeluk zit een zaadje van geluk.

Opmerkelijk is de kracht van Abdolah’s levensvisie. Hij heeft een onwrikbaar vertrouwen in de Nederlandse cultuur. De geschiedenis gaat door, Nederland, de Nederlandse cultuur zal standhouden, zal een antwoord op de problemen van vandaag de dag vinden. De geschiedenis zal wereldwijd haar loop hebben en uiteindelijk zal alles terecht komen.  Dat vertrouwen vindt zijn grondslag in Abdolah’s hartstochtelijk geloof in de mens.

Het aanstekelijke beeld van dit basale vertrouwen in mens en geschiedenis bleef ons bij, ook toen wij de ochtend na de lezing van Kader Abdolah  hoorden hoe de verkiezingen in de Verenigde Staten waren afgelopen…

Noor Naaborgh


Dinsdagavond 25 oktober 2016.

Thema: moslim zijn in Amersfoort

Al vele jaren is de islam aanwezig in Amersfoort. Moslims wonen, werken en geloven in onze stad, samen met vele andere Amersfoorters.  Wij kennen elkaar misschien van het schoolplein, van het werk, de speeltuin of de winkel. Iedereen weet wel iets van horen-zeggen. Maar wat weten wij van elkaar? In een open gesprek leren wij elkaar beter kennen. Uitgangspunt is daarbij het dagelijkse leven. Religie is niet alleen een leer en een aantal leefregels, maar misschien  wel veel meer een manier van leven. Dat is onze insteek voor deze avond. Wij gaan dus niet over de islam in gesprek, maar over het leven met de islam: moslim-zijn. Daar kunnen goede ervaringen bij horen, maar ook botsingen met andere leefwijzen en inzichten. Verwachtingen over en weer sluiten soms niet op elkaar aan. Na een korte introductie zitten de deelnemers rond een tafel om elkaar aan te kijken, te spreken en te luisteren. Paul van der Harst van het Amersfoorts Platform voor levensbeschouwingen en religies, introduceert het thema en leidt de discussie.

Wat gebeurde er deze avond? In eerste instantie werd er vooral geluisterd naar de moslim gasten. Wat we horen is dat het geloof in liefde werd overgedragen door de ouders op hun kinderen. De nieuwe generatie wil dit ook zo doen voor hun eigen kinderen. Vrijheid in geloven vindt men erg belangrijk. In Amersfoort heeft men voldoende vrijheid om zijn geloof als moslim te praktiseren. Iemand zegt dat hij zichzelf wil blijven, en zich wil blijven ontwikkelen. Het dragen van een hoofddoek door een vrouw is een manier van omgaan met anderen, niet isolationistisch bedoeld, maar wordt gezien als de juiste omgangsvorm. Daar hoort een bepaald gedrag bij. Het heeft te maken met respect uitdragen, maar men wil ook gerespecteerd worden. Men ontmoet voldoende respect in de Amersfoortse wijken, maar als men gaat solliciteren voelt men soms discriminatie. Vanuit de vijf principes van het geloof kan en wil men ook geven; vriendelijk gedrag, een glimlach kan al helpen. Wat ons duidelijk gemaakt wordt op deze avond is dat er binnen de islam vele uitingen zijn: soennieten, sjiieten, alevieten, etc. Men ziet geen conflict tussen wetenschap en islam. Praten over overeenkomsten tussen godsdiensten onderling en over humanisme blijkt goed mogelijk. Bezoeker Elghazi Boultan zegt “ik voel hier de vrijheid om te kunnen vertellen wie ik echt ben”. Tijdens deze bijeenkomst voelt men openheid, eerlijkheid, respect en wederzijds de oprechte interesse in de ander. Wordt vervolgd.


23 september 2016, met Erik Borgman.

Thema: Als je vrede wilt, spreek dan over geweld.

Erik Borgman is hoogleraar theologie van de religie aan de Universiteit van Tilburg. Hij vervult tevens als visiting professor de wisselleerstoel vrijzinnige theologie aan het Doopsgezind seminarium.

Vrede verbindt: dat is geen eenvoudige opdracht in deze tijd waar we regelmatig horen dat wij in oorlog zijn. Hoe moeten we met het permanente gevoel van dreiging omgaan? Met sterke taal en het aanwijzen van een vijand, of met bezwerende nadruk op vredelievendheid?

‘Wij moeten in ieder geval niet verder nadenken over hoe wij oorlog moeten voeren, maar hoe wij aan vrede kunnen bouwen. Dat begint paradoxaal genoeg met het verkennen van geweld. Waar zit het geweld in ons leven, in onze samenleving, in onze wereld? Voor jou en voor mij? Wie vindt deze vraag belangrijk genoeg om serieus naar het antwoord erop te gaan zoeken? Een eerlijk gesprek is nodig zonder in tegenstellingen te denken, maar ook zonder verschillen te verdoezelen. Zo’n gesprek kost tijd, en het kan pijn doen. Maar het kan een plaats van hoop worden.’

Erk Borgman zegt: bedenk dat geweld en het kwade altijd onder ons zijn: we zijn er deel van. Het uitspreken van 'Pleur op!' is nooit een goed antwoord. We moeten proberen te begrijpen wat er aan de hand is. Er is geen conflict tussen christendom en de islam (uitspraak Paus Fransiscus). Als we denken dat een 'rechtvaardige oorlog' kan zijn, zegt Erik Borgman: "dat kan dat denk ik bij uitzondering wel; maar laat je niet meeslepen!" Veeleer is zijn boodschap: Probeer opnieuw verbindingen te leggen, als het kan op een dieper spiritueel niveau. Je kunt dit ook doen in je eigen straat, in je eigen omgeving, op je eigen werk. Soms is het maken van verbindingen moeilijk, ook op individueel niveau. Maar probeer het wel, ga samen dingen doen, en zeg tegen een immigrant: "natuurlijk hoor jij er bij".


Vrijdag 27 mei 2016.

Lezing door en gesprek met Ineke Ludikhuize.

Thema : Zin in mantelzorgen.

Ineke Ludikhuize is mantelzorger uit ervaring en schreef een boek voor mantelzorgers: 'Een warme jas'. Zij zegt: 'Ik had niet elke dag zin in mantelzorgen. Dat vind ik niet erg, zolang de zorg mij voldoende zin opleverde. Wat ik belangrijk vind in mijn leven is dat de laatste jaren van Wim Aantjes zo prettig mogelijk zouden zijn. Als ik zag dat hij van het leven genoot, kon ik ook genieten. Zingeving is zoiets als ademhalen. Je bent je er meestal niet zo van bewust, totdat je het benauwd krijgt.

Mantelzorgers komen vroeg of laat in situaties dat ze het benauwd krijgen en zich dan gaan afvragen hoe ze hun leven zo kunnen inrichten dat ze het (weer) zinvol vinden. Dat is een zoektocht die voor ieder een andere uitkomst kent. De avond was deels een lezing en deels een gesprek over motieven, mogelijkheden en grenzen voor mantelzorgers. Met aandacht en humor. Ineke Ludikhuize schreef een boek voor mantelzorgers: 'Een warme jas'..

 

Dinsdag 19 april 2016.

Lezing door en gesprek met Bert Keizer.

Thema: Wat gebeurt er in het verpleeghuis?

Bert Keizer (Amersfoort, 1947) is arts, filosoof en schrijver. Hij is verpleeghuisarts in Amsterdam. Zijn doorbraak als schrijver kwam in 1994 met Het refrein is Hein, een zeer openhartige schets van gebeurtenissen in een verpleegtehuis, inclusief stukken over euthanasie en hulp bij zelfdoding, die nogal wat stof deden opwaaien maar die door artsen over het algemeen als zeer reëel werden beoordeeld. Zijn stukjes over het verpleegtehuis, waar veel leed is en de dood nooit ver weg, werden hem niet altijd in dank afgenomen. Bert Keizer schrijft (o.a.) wekelijks een column in het dagblad Trouw.

 

Vrijdag 18 maart 2016.

In de aanloop naar The Passion lieten wij een film over Jezus zien:

Son of Man ( Mark Dornford-May, Zuid-Afrika, 2006)

De weg van Jezus in de setting van een fictief Afrikaans land. Een indrukwekkende film met felle kleuren en  meeslepende muziek. Als is het verhaal bekend, er is toch een spannend slot. Is er nou een opstandig, of niet?

Deze film werd gedraaid in verband met The Passion, die de week voor Pasen in Amersfoort werd uitgevoerd.

 

Vrijdag 26  februari 2016.

Lezing door en gesprek met Peter Aalders.

Thema: De Bhagavad Gita - Het lied van God.

Peter Aalders is trainer en hij komt al jaren in India. Hij heeft daar nog vele contacten.

‘De Bhagavad Gita boeit mij omdat ik nu meer dan 25 jaar in India kom en ervaren heb, dat daar het geloof onderdeel van het dagelijks leven uitmaakt. Het boek wordt in het westen wel eens de 'bijbel van de Hindoes' genoemd. Zij maakt met 700 verzen onderdeel uit van de Mahabharata, één van de 108 Upanishads, die een toelichting zijn op de vier oude Veda's. Als onderdeel van de rijke hindoeïstische traditie is de Gita ook tijdloos en universeel; ze is evenzeer van toepassing in onze tijd als bij haar ontstaan, 3500 jaar geleden.’ Het hoofdeel van de Gita is de dialoog tussen God-mens Krishna en de krijgen Arjuna, model voor het gesprek tussen God en mens. Er zijn fragmenten getoond van de serie Op weg met de Bhagavad Gita van Mansukh Patel, en er is een gesprek op gang gekomen over de potenties van het hindoe geloof voor ons in de westerse wereld.

 

Woensdag 20 januari 2016.

Lezing door Marcel Kemp.

Heilig is de mens - de actualiteit van Abraham Heschel voor mensen-van-nu

‘Joodse mystiek aan de hand van het leven en denken van een persoon, die mij met zijn mensvisie diep heeft geraakt: Abraham Joshua Heschel (1907-1972). Zijn weg naar binnen (mystiek) wijst tegelijk een weg naar buiten (ethiek). Ook in de praktijk: deze erfgenaam van het in de sjoa vernietigde Europese chassidisme, liep met Martin Luther King vooraan in de mars van Selma naar Montgomery, in 1965.’

Marcel S.F. Kemp is theoloog en kenner van Joodse filosofie en mystiek. Hij promoveerde op het mensbeeld in het Jodendom ten aanzien van lot, kwaad en lijden.